آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

عشایر، جاذبه انحصاری ایران

یکی از راهکاری توسعه گردشگری و جذب گردشگران در کشورهای مختلف استفاده از ظرفیت‏های انحصاری و اختصاصی است.
نوع آب و هوا، نحو، زندگی، وجود عادات و آداب خاص و نظایر آنها در کشورهای مختلف جاذبه‏ای همواره برای گردشگران و انگیزه‏ای برای سفر به سایر کشورها بوده است.


ایران نیز با توجه به تنوع قومی و پراکندگی وسیع، در این زمینه دارای ظرفیت‏های بسیار زیادی است به گونه‏ای که هریک از استان‏های ایران به تنهایی می‏توانند دارای استعدادهای انحصاری و در سطح یک کشور باشند.

یکی از این جاذبه‏های انحصاری، عشایر ایران هستند. هر چندکه مظاهر تکنولوژی از بکر بودن زندگی عشایری کاسته است و آن را تحت تاثیر قرار داده است،اما همچنان کوچ نشینان، بسیاری از سنتها و ارزشهای اصیل ایرانی را حفظ کرده اند و دیدنیهای زندگی عشایر کشور می تواند جذابیت‏های بسیاری برای گردشگران داخلی و خارجی داشته باشد و به صنعت توریسم کشور کمک کند.

ایران دارای یک میلیون و 250 هزار عشایر کوچنده است که در قالب 220 هزار خانوار هستند و باتوجه به اینکه 65 درصد آن‌ها کمتر از 39 سال دارند؛ عشایر ایران از جمعیت جوانی برخوردار است.

زیباترین جلوه زندگی عشایر، کوچ آنها است که هرساله 2 بار انجام می‏شود. کوچ‌نشینى حرکت متناوب و سالیانه گروه‌هاى انسانى است که براى تهیه وسیلهٔ ارتزاق خود بسته به نوع زندگى و تمدن آنها از جائى به جاى دیگر کوچ مى‌کنند. این شیوه زندگى به اشکال مختلف از دیرباز در ایران و جهان برقرار بوده است.

کوچ نشینی کهن ترین شیوه زیست بشر است که پا برجا بودن آن تا عصر حاضر از بزرگترین جاذبه های این شیوه معیشت است و همین شیوه خاص زندگی سبب شده است که زندگی ایلات و عشایر برای حاضران در عصر تکنولوژی و کامپیوتر دیدنی و بکر به نظر برسد و توجه بسیاری از مردم خسته از زندگی ماشینی را جلب کند.

زندگی‌ عشایر با طبیعت آمیخته است.آن‌ها به سادگی اجداد و شبکه عشایری خود، اعم از ایل، طایفه، تیره ، اولاد و خانوار را می‌شناسند. در جامعه عشایری حتی دام‌ها اسم دارند. 

محل زندگی عشایر چادرهایی با عنوان «سیاه چادر» است که ساخت آنها از تکنیک خاصی تبعیت می‌کند.طرح قالی و حتی دار قالی عشایر با نوع دار قالی در جامعه روستایی فرق دارد. موسیقی‌ عشایر با سایر انواع موسیقی متفاوت است.

در هنگام کوچ و در وقت اسکان در ییلاق و قشلاق، شیوه‌های ویژه برای ادامه حیات در پیش می‌گیرند. خواص گیاهان دارویی را به همان نسبت می‌شناسند که وضعیت آب و هوا را در چند روز آینده پیش‌بینی می‌کنند.

در مجموع زندگی عشایری بسیار هیجان انگیز و در عین حال پر مشقت است که البته می‏تواند برای گردشگران بسیار جذاب باشند.

گزاف نیست اگر بگوییم اروپاییان برای خوردن یک نان و ماست در چادر عشایر و روی گلیم دست‌بافت قرمز رنگ و در کنار بره تازه متولد شده که بر سرش دستی بکشند، حضرند صدها دلار بپردازند.

بر همین اساس امسال جشنواره‏ای با عنوان صدای عشایر در تهران برگزار می‏شود تا این زیبایی‏ها در معرض دید عموم مردم به خصوص شهرنشین‏ها قرار گیرند.

این جشنواره نه تنها فرصتی برای آشنایی مردم پایتخت با عشایر غیور ایران است بلکه فرصتی است تا این ذخایر کشور نیز بر اهمیت جایگاهشان پی ببرند.

جشنواره صدای عشایر می‏تواند فرصتی برای جذب گردشگران خارجی نیز باشد تا ایران بتواند آنطور که شایسته است، میزبان گردشگران کشورهای مختلف باشد.

آفتاب ایرونی را از اینجا دنبال کنید:

FEED

+   سید محمد طباطبایی ; ٤:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/۱٥

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir