آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

جلوگیری از عارضه کوه زدگی در کارکنان

هفته گذشته به همراه همکاران و از طرف شرکت  ،  برای کوهنوردی اعزام شدیم.من که مدت ها بود کوهپیمایی نکرده بودم در این برنامه جالب شرکت کردم و شنیدم که در یکی از همین برنامه های کوهپیمایی  ،  یکی از همکاران خانم دچار عارضه کوه زدگی شده است. در جهان کوه زدگی به دلیل کمبود اکسیژن در نقاط بلند رخ می دهد ، تپش قلب افزایش می یابد و انسان احساس خفگی می کند و اگر از بلندی و قله پائین نیاید ، ریه هایش پر از مایع می شود و به مرگ می انجامد، پس تنها راه این است که انسان از بلندی و قله پائین بیاید و به تن خود فرصت دهد تا با محیط سازگار و همراه شود.راهنمایان خبره توصیه می کنند تا افراد به هنگام بالا رفتن از کوه در میان پناهگاه آغازین و پناهگاه نخست زمان قابل توجهی را سپری کنند و اعتقاد دارند هرچه در نقطه پائین دست بیشتر بمانند بنیه و توان بیشتری برای تحمل هوای رقیق و کم اکسیژن قله کوه به دست می آورند.در محیط کار هم همین طور است و این توصیه ها کارساز است.


در سازمان ما اخیراً آئین نامه ای اجرائی شد که به نظرم به جلوگیری از عارضه کوه زدگی کارکنان کمک می کند. در بدو ورودم به سازمان متوجه شدم تقریباً تعداد کارشناسان و مدیران دارد به هم نزدیک می شود و با اجرای آئین نامه جدید ، رده های شغلی متنوعی ایجاد شد و به نوعی کارکنان با حفظ درآمدهایشان به سمت رده های شغلی پائین تر هدایت شدند و این باعث خواهد شد تا کارکنان در آینده از نظر روانی خود را در محیط کار توخالی نبینند و بیشتر نیازهای افراد در پناهگاه های اولیه محیا می شود تا افراد در هنگام به اوج رسیدن تلف نشوند و از همه گیر شدن بیماری کوه زدگی در سازمان جلوگیری شد.از نظر علمی نیز مشخص شده است که مدیران بزرگ ، پناهگاه های آغازین و شماره یک را هدف می گیرند.

بر همین اساس با اشاره به پرسش نامه رضایت سنجی معرف به Q12  به تشریح مراحلی که یک کارمند پس از ورود به سازمان با آن مواجه است می نمایم:

الف.پناهگاه آغازین(پای کوه):زمانی است که کارمند جدیدی وارد سازمان می شود و یا نقش جدیدی به افراد واگذار می شود و نیازها ابتدائی است.مثلاً می خواهد بداند که مافوقش از او چه انتظاراتی دارد؟حقوقش چقدر است؟از منزل برای رسیدن به محل کار چقدر زمان می برد؟آیا امکانات لازم مثل تلفن ، میز  و ...در اختیارش قرار خواهند داد؟این مرحله ای است که کارکنان از خود می پرسند چه به دست آورده ایم؟

دو سوال گالوپ از Q12 به این مرحله تعلق دارد:

1.آیا می دانم که به هنگام کار کردن از من چه می خواهند؟

2.آیا منابع و ابزار درست انجام دادن کار را در اختیار دارم؟

ب.پناهگاه نخست(کمی از کوه بالا رفته ایم):چشم انداز کارمند کمی وسیع تر شده و شناخت نسبی خوبی از یازمان به دست آورده و حال سوالات گوناگونی به ذهن او می رسد.می خواهند بدانند که در نقش درستی جای گرفته اند و آیا می توانند در آن نقش سرآمد شوند؟آیا دیگران شایستگی های او را باور دارند؟اگر چنین نیست پس چه برداشتی از ما دارند؟آیا اصطلاحاً با ما همکاری می کنند؟در کل افراد در این مرحله دنبال پاسخ این سوال هستند"بازده من برای سازمان چیست؟" و 4 سوال از Q12 به ارزیابی این پناهگاه می پردازد:

3.آیا به هنگام کار ، همواره فرصت و اختیار دارم تا آن را به بهترین وجهی که خود می دانم ، انجام دهم؟

4.آیا در خلال هفت روز گذشته از کارهای خوب من هیچ تقدیر شده است؟

5.آیا سرپرست یا کس دیگر در محیط کار به شخصیت انسانی من توجه دارد؟

6.آیا در محیط کار من کسی هست که مشوق پرورش و پیشرفت من باشد؟

هر کدام از این پرسش ها نشان می دهد که آن فرد چقدر خوب کار می کند و به ارزیابی اعتبار ، احترام شخصی و ارزش آن فرد در سازمان می پردازد.

ج.پناهگاه دوم:آیا من به اینجا تعلق دارم؟

در این مرحله فرد می خواهد بداند آیا مناسب نقش سپرده شده هست یا خیر؟4 پرسش از Q12 به ارزیابی این مرحله از کونوردی می پردازد:

7.آیا در محیط کار کسی به دیدگاه های من اهمیت می دهد؟

8.آیا رسالت / هدف سازمان ، احساس مهم بودن شغلم را در من زنده می کند؟

9.آیا همکارانم به انجام کار با کیفیت متعهد هستند؟

10.آیا در محیط کار ، کسی را به عنوان بهترین دوست خود دارم؟

د.پناهگاه سوم:چگونه می توانیم همگی رشد کنیم؟

این گاه پیشرفته ترین مرحله بالا رفتن از کوه است که کارمند نگران پیشرفت همگان است و از خود می پرسد چگونه می توانیم همگی رشد کنیم؟کارمند می خواهد وضع را بهتر کند ، بیاموزد و رشد کند و به نوآوری بپردازد و این یعنی پشت سر گذاشتن پیروزمندانه گام های قبلی و می توان انتظار نوآوری و بهسازی اوضاع را داشت و نانچه کارمند انتظارات مافوق و سازمان را بداند و به درستی بر آن ها تمرکز نماید(پناهگاه آغازین) و به تخصص خود ایمان داشته باشد(پناهگاه نخست) و بداند که دیگران اندیشه هایش را می پذیرند یا رد می کنند(پناهگاه دوم) می توان فهمید که پیاده کردن اندیشه ها ی آن شخص ممکن یا غیر ممکن است و 2 سوال ازQ12 ، این پناهگاه را ارزیابی می کند:

11.آیا در شش ماه گذشته ، کسی از محیط کار درباره پیشرفت من سخنی گفته است؟

12.آیا در سال گذشته ، فرصت هائی برای یادگیری و رشد در محیط کار برایم فراهم آمده است؟ و در آخر فرد بر فراز قله قرار خواهد گرفت و این نشان از پیروزی است.

منبع:management cafe-دکترشهبازمرادی

آفتاب ایرونی را از اینجا دنبال کنید:

FEED

+   یوسفی ; ۳:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/٢۳

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir