آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

آموزش کمکهای اولیه
ساعت ۳:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/٢۳  کلمات کلیدی: آموزش

 


 
  • تعریف کمک‌های اولیه، وظایف امدادگر، ارزیابی مصدوم


 

تعریف کمک‌های اولیه، وظایف امدادگر، ارزیابی مصدوم

 

کمک‌های اولیه:

اقداماتی که در هنگام وقوع حوادث برای جلوگیری از مرگ، پیشگیری از صدمات و عوارض بعدی و یا کاهش درد و رنج مصدوم پیش از رسیدن به پزشک یا انتقال وی به مراکز درمانی به عمل می‌آید. 

اهداف کمک‌های اولیه:

                 ·   نجات جان مصدوم

    · جلوگیری از وخیم‌تر شدن حال مصدوم

    · افزایش احتمال بهبودی مصدوم

                 ·   کاهش درد و رنج مصدوم

 

مهم‌ترین نکات شخصیتی امدادگر:

                   ·    احساس مسئولیت

                   ·    دانش و مهارت

                   ·    سرعت و قاطعیت

                   ·    نظم و خونسردی

                   ·    مدیریت و دقت

وظایف امدادگر:

1.  برخورد مناسب با حادثه و مصدوم

 

2.  بررسی موقعیت و انجام اقدامات مناسب با آن

1)  رعایت ایمنی

2)  کمک ‌خواستن از دیگران

3)  تقاضای کمک از مراکز اورژانس

 

3.  معاینه و ارزیابی مصدوم

1)  چگونگی وقوع حادثه ـ از اطرافیان مصدوم می‌پرسیم

2)  علائم ـ چیزهایی که می‌بینیم، می‌شنویم و لمس می‌کنیم

3)  نشانه‌ها ـ فقط از افراد هوشیار می‌توان نشانه‌ها را گرفت.

 

4.  اقدامات درمانی   

5.  انتقال مصدوم  

سؤال: اصل اولویت‌های درمانی به چه معناست؟

     بدان معناست که ابتدا باید مشکلاتی را که خطر فوری برای مصدوم ایجاد می‌کنند شناسایی و حل کنیم و پس از آن توجه خود را به مشکلاتی که فوریت و خطر کمتری برای مصدوم دارد معطوف کنیم. 

مراحل ارزیابی:

o ارزیابی سریع (اولیه) مصدوم: هدف ارزیابی سریع تشخیص و تصحیح مشکلاتی است که                                                                                                                          تهدید جدی برای زندگی مصدوم دارد و در نظر اول مشخص می‌باشد.

1ـ دهان: تنفس را بررسی کرده (آسان یا مشکل و صدادار یا آرام است)

2ـ معاینه بینی: برای یافتن نشانه‌هایی از خون و . . . چک می‌کنیم.

3ـ صورت: رنگ صورت، سردی و یا برافروختگی ، رطوبت و خشکی و . . .

4ـ معاینه گوش‌ها: خونریزی، سطح هوشیاری و شنوایی‌اش را چک کنیم.

 o  معاینه فیزیکی:

5ـ معاینه جمجمه: دنبال خونریزی، برآمدگی، فرورفتگی و . . . باشیم.

6ـ معاینه گردن: اگر چیزی دور گردن وی است باز کنیم

7ـ ستون فقرات: به دنبـــال شکستگی و در رفتگی، تورم و بی‌نظمی

احتمالی مهره‌ها باشیم.

گرفتن شرح حال: اگر فرد هوشیاری داشت از خودش سؤال می‌کنیم در غیر این‌صورت از اطرافیانی که ناظر صحنه بودند می‌پرسیم. 

o       ارزیابی علائم حیاتی (V.S): Vital Signs

الف) سطح هوشیاری، شیوه تکلم و رفتار

ب ) کیفیت نبض (P) Pulse ـ نبض نشان‌دهنده عمل قلب است.

پ ) کیفیت تنفس (R) Respiration ـ تعداد تنفس، ریتم تنفس، عمق تنفس، تلاش تنفسی

ت ) فشار خون (BP) Blood Pressure

ث ) خونرسانی به پوست (خونرسانی محیطی) ـ رنگ، سیانوز (کبودی)، دما، رطوبت

ج ) درجه حرارت بدن؛ (T) Temperature ـ درجه حرارت طبیعی بدن حدود 37 درجه سانتی‌گراد معادل 98 درجه فارنهایت است، که در نقاط مختلف بدن متغیر است. 

عوامل مؤثر بر تغییرات نبض:

·         بیماری‌‌مختلف

·         سن: (تعداد نبض با افزایش سن به تدریج کم می‌شود.)

·  جثة بدن: (تعداد نبض در افرادی که اندام کوچکتری دارند بیشتر از افرادی است که دارای اندام بزرگ هستند.

·         وضع جسمانی: هیجان و تب منجر به افزایش تعداد نبض می‌شود. 

·  وضعیت بدن: مثلاً در حالت خوابیده تعداد ضربان نبض کمتر از ایستاده است.

·         داروها

سؤال: وجود علائم حیاتی نشانگر چیست؟

نشانگر عملکرد سیستم‌های حیاتی بدن دستگاه عصبی مرکزی (به ویژه مغز) دستگاه تنفس و دستگاه گردش خون می‌باشند. 

میزان نبض طبیعی در دقیقه برای سنین مختلف:

ـ نوزاد       (140ـ130)

ـ یک تا 3 سالگی    (120ـ100)

ـ افراد بالغ  (100ـ60)

ـ افراد مسن   (70ـ60) 

انواع مختلف نبض:

1.  نبض رادیال

2.  نبض کاروتید

3.  نبض براکیال در نوزاد

4.  نبض قوزک 

روش‌های مختلف اندازه‌گیری درجه حرارت بدن:

1.  از راه دهان به مدت 3 دقیقه

2.  از راه مقعد به مدت 2 دقیقه

3.  از راه زیربغل به مدت 5 دقیقه

ایست قلبی و تنفسی (CPR)

ایست قلبی و تنفسی

منظور از ایست قلبی حالتی است که ضربان قلب کاملاً از بین می‌رود و منظور از ایست تنفسی از کار افتادن تنفس خود بخودی در فرد است (ایست‌ قلبی‌ عبارت‌ است‌ از فقدان‌ کامل‌ پمپ‌ کردن‌ خون توسط‌ قلب‌). این حالات می‌تواند به دنبال سکته قلبی، شوک، خونریزیهای بسیار شدید، گیر کردن اجسام خارجی در حلق ، غرق شدگی ، برق گرفتگی و ... رخ دهد. ایست تنفسی اولیه ظرف دقایقی کوتاه باعث ایست قلبی می‌شود و ایست قلبی اولیه نیز به سرعت به ایست تنفسی می‌انجامد. تأخیر در درمان‌ حتی‌ برای‌ 5-3 دقیقه‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ مرگ‌ یا آسیب‌ دایمی‌ مغز شود. بروز این‌ حالت‌ تا سن‌ 45 سالگی‌ در مردان‌ بیش‌ از زنان‌ است‌، اما پس‌ از آن‌ برابر است‌.

 علائم‌ ‌ایست قلبی  

    • منگی‌ کوتاه‌مدت‌، و به‌ دنبال‌ آن‌ غش‌ کردن‌ و افت هوشیاری‌
  • عدم لمس‌ نبض‌ . تنفس‌ نیز معمولاً متوقف‌ می‌شود.
  • پوست‌ به‌ رنگ‌ آبی‌ ـ سفید در می‌آید. مردمک ها نیز گشاد می‌شوند.
  • تشنج‌
  • گاهی‌ از دست‌ رفتن‌ کنترل‌ ادرار و مدفوع‌. غش‌ کردن‌ ساده‌ در نگاه‌ اول‌ ممکن‌ است‌ شبیه‌ ایست‌ قلبی‌ به‌ نظر آید، اما در غش‌ کردن‌ ساده‌، نبض وجود دارد و تنفس‌ قطع‌ نمی‌شود.

 احیای قلبی تنفسی هنگامی ضرورت می یابد که فردی دچار قطع تنفس یا ضربان قلب و یا هر دو شود. هنگامی که قطع تنفس و ضربان قلب رخ دهد، با مرگ ناگهانی روبه رو خواهیم شد.
مرگ ناگهانی ، علل مختلفی دارد که شامل مسمومیت ، غرق شدگی ، گیر کردن جسم خارجی در مجاری تنفسی، برق گرفتگی و خفه شدگی در اثر فشار و خفه شدگی بر اثر گازها هستند، ولی شایع ترین آن را حمله قلبی (انفارکتوس) تشکیل می دهد.

 

نشانه های هشداردهنده حمله قلبی عبارتند از:
احساس ناراحتی و فشار ، احساس سنگینی روی قفسه سینه ، فشرده شدن یا درد در وسط سینه که بیش از چند دقیقه طول بکشد.
دردی که به شانه ها ، گردن یا بازوها منتشر می شود.
احساس ناراحتی در قفسه سینه به همراه سبکی سر، غش ، تعریق، تهوع یا تنگی نفس.
باید توجه داشت که ممکن است تمامی نشانه های ذکر شده بالا در هر حمله قلبی دیده نشوند.با شروع هر کدام از نشانه ها صبر نکنید و در اسرع وقت تقاضای کمک نمایید.

احیای
قلبی ریوی یک مانور حیات بخش است که به کمک آن تنفس و گردش خون فرد مصدوم حفظ می شود تا از نرسیدن موادغذایی و اکسیژن به مغز او و مرگ مغزی در فرد جلوگیری شود.این مانور حیاتی می تواند بدون احتیاج به هیچ وسیله اضافی نیز انجام گیرد و انجام صحیح و به موقع آن جان انسانهای زیادی را از مرگ حتمی نجات بخشد .
آیا می دانید که چه بسا فردی که دچار ایست قلبی تنفسی شده است با انجام صحیح مانورهای احیا قلبی تنفسی می تواند از مرگ حتمی نجات پیدا کند.
در مواردی مثل ایست قلبی , غرق شدن , خفگی , مصرف زیاده از حد مواد مخدر .و مشروبات الکلی , احیای قلبی ریوی می تواند فرد را به زندگی بر گرداند.
جهت شروع احیای قلبی ریوی ابتدا باید مطمئن شوید که فرد مورد نظر شما به احیای قلبی ریوی نیاز دارد بدین منظور:
او را صدا زده و به آرامی تکان می دهید .

به دقت به چهره فرد و حرکات قفسه سینه او بنگرید . (( چهره کبود و زرد و لبهای تیره رنگو کبود نشانگر نارسایی گردش خون فرد است )).
با دیدن این علایم بی درنگ از کسانی که در محل حادثه حضور دارند بخواهید تا با تلفن اورژانس 115 تماس بگیرند.
اگر می خواهید  احیا’ قلبی ریوی را انجام دهید هرگز به بهانه تماس با اورژانس مصدوم را رها نکنید .اما
نباید فرصت را از دست بدهید .شما هم می توانید با احیای قلبی ریوی زندگی این فرد را نجات دهید پس مراحل احیای ریوی را آغاز کنید.
هشدارقبل از هرگونه اقدامی جهت انجام احیای قلبی تنفسی هر مصدوم اطمینان حاصل کنید که این عمل سلامتی شما یا مصدوم را از نظر سرایت بیماریهایی چون ایدز و هپاتیت تهدی نمی کند .

برای انجام مراحل
CPR مرحل زیر را با دقت پیش می گیریم .

مراحل عملیات احیا

1- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.
2- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمی‌کشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.
3- در صورتی که از صدمه ندیدن مهره‌های گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در بهترین و مستقیم‌ترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید. در صورت صدمه دیدن مهره‌های گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شست‌ها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.
4 - دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.
5- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.
6- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنج‌ها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی 4 الی 5 سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود 100-80 بار در دقیقه باشد و به ازای هر 15 ماساژ قلبی 2 تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.
در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک می‌کند باید به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر می‌تواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.
7- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت 4-5 ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر 3 دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت 4-5 ثانیه متوقف نمایید.
 

 منبع:

کتاب کمکهای اولیه جهاد دانشگاهی