آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

آینده پژوهی
ساعت ۱:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱۸  کلمات کلیدی: آینده پژوهی

آینده پژوهی: آینده پژوهی رشته ای است مستقل که به شکلی روش مند به مطالعه آینده می پردازد. این رشته تصاویری از آینده در اختیار ما قرار می دهد تا در زمان حال، بر اساس این تصاویر بتوانیم به شکل کارآمدتری تصمیم گیری نماییم. این تصاویر در سه مقوله طبقه بندی می شوند: آینده های ممکن، آینده های محتمل و آینده مطلوب. در این راستا، «وندل بل» یکی از مهمترین متفکران این حوزه پژوهی، آینده پژوهی را به این شکل تعریف می کند: رشته ای مستقل بشمار می رود که هدفش مطالعه منظم آینده است. آینده پژوهان به دنبال کشف، ابداع، ارائه، آزمون و ارزیابی آینده های ممکن، محتمل و بهترند. آنان انتخاب های مختلفی راجع به آینده فراروی انسان ها قرار می دهند و در انتخاب و پی ریزی مطلوب ترین آینده به آنان کمک می کنند.


آینده پژوهی فناوری: آینده‌نگاری فناوری عبارت است از فرآیند شناسایی فناوری‌هائی (اعم از فناوری‌های نرم، فناوری‌های سخت و زمینه‌های پشتیبان) که احتمالاً در آینده ظهور می‌کنند. از طریق شناسایی نظام‌مند روندهای توسعه علوم، فناوری، اقتصاد، محیط زیست و جامعه، با هدف تدوین سیاست‌ها و طرح‌های استراتژیک و اتخاذ تصمیم‌های مربوط به تحقیق، توسعه و کاربرد در زمینه‌های موردنظر. 
دیده بانی (monitoring) دیده بانی یا پویش محیطی (scanning) عبارت است از تلاش مداوم به منظور شناسایی تغییرات عمده در محیط پیرامون سازمان یا گروه. همچنین از منظر مولفان کتاب راهنمای آینده نگاری فناوری یونیدو، پویش محیطی یعنی: فرایند رسمی یا غیر رسمی پایش تغییرات. در این تعریف، دیدبانی مشتمل بر پایش (monitoring) روندهاست. 
فناوری نوظهور: فناوری است که در مراحل اولیه رشد خود قرار دارد و هنوز کاربردی نشده، اما در چند سال آینده این مهم رخ خواهد داد. 
آینده های ممکن: شامل تمامی آینده هایی است که می توانیم تصور کنیم. یا به عبارت دیگر شامل تمامی آینده هایی است که می تواند اتفاق بیافتد. مهم نیست که این آینده ها تا چه حد احتمال وقوع داشته باشند و یا حتی دست نیافتنی باشند. 
آینده های محتمل: برای این نوع از آینده ها می‌توان احتمال وقوع مختلف در نظر گرفت . چرا که بعضی از آینده ها از سایر آینده ها متحمل‏تر هستند. آینده‏هایی که ادامه وضعیت گذشته و حال هستند، عموما برای کوتاه مدت به عنوان آینده های متحمل در نظر گرفته می‏شوند، حال آنکه هر چه افق زمانی آینده اندیشی خود را گسترده نمائیم، از احتمال تحقق آنها کاسته می‏شود. 
آینده های مطلوب: این دسته از آینده‌ها، آینده‌های مطلوب ما هستند. این آینده بر خلاف سایر آینده‌های دیگر یعنی آینده ممکن، آینده‌های پذیرفتنی و آینده‌های محتمل است. چرا که در سه دسته پیشین، آینده ها از نوع دانش شناختی بودند، اما آینده‌های مرجح از نوع برانگیزاننده ها هستند نه از نوع شناخت. این آینده ها بر آمده از قضاوت های ارزشی هستند، و از این رو بیشترذهن گرا هستند تا آنکه عین گرا باشند. 
پیشران (driver forces) : در متون آینده اندیشی پیشران ها اشاره به نیروهای عمده شکل دهنده آینده جهان دارد. بدیهی است که پیشران ها به صورت غیر مستقیم بر حوزه های مختلف تاثیرگذارند. به‌عبارت دیگر، مولفه‌ها یا عواملی اصلی متشکل از چند روند که باعث ایجاد تغییر در یک حوزه‌ی مورد مطالعه می‌گردند. 
روند (trend) : روند عبارتست از تغییرات منظم، مستمر و یا دوره‌ای در پدیده‌ها در طول یک بازه‌ی زمانی. تغییرات مذکور ممکن است به شکل کیفی یا کمی باشد. به عنوان مثال، می‌توان به روند تغییرات جمعیت (کمی)، یا روند تغییر ارزش‌ها (کیفی) اشاره نمود. 
رویداد: رویداد ها بر خلاف روندها حاصل اتفاق یا حادثه اند که به شدت بر روندها و به طور کل  بر آینده تاثیر می گذارند. روند اشاره به پیوستگی تاریخی و زمانی دارد و رویداد بر گسستگی های تاریخی تاکید می ورزد.
تصاویر (images) تصویر بنا به تعریف پولاک و دیتور چیزی نیست که اکنون به صورت اطلاعات واقعی و صریح وجود دارد، بلکه مولفه هایی از آینده است که مردم در ذهن خود می پرورانند. در نتیجه این تصویرها از جنس چشم انداز و هنجاری هستند. تصاویر هم بر اساس امیدها هم بر اساس ترس های جامعه ساخته می شوند. آرمان شهرها نمونه هایی از تصاویری اند که امیدها و مطلوب های یک جامعه را در وضعیت آرمانی اش به تصویر می کشند. ویران شهرها که در مقابل آرمان شهرها تصاویری از جامعه ای هستند که نامطلوب دانسته می شوند و ترس جامعه را از وضعیت آینده به نمایش می گذارند. 
اقدام: اقدام، کنش یا آنچه با نام کنش اجتماعی از ان یاد می شود، به هرگونه تصمیم گیری و اقدامی اشاره می کند که بر آمده از تصورات فرد یا سازمان است. اقدام می تواند متاثر از عوامل گوناگونی از جمله تصویرهای فرد درباره آینده باشد. به اعتقاد آینده پژوهان تصویرهایی که مردم از آینده در ذهن خود می پرورانند و اقدام هایی که بر مبنای آنها انجام می دهند، شکل دهنده وضعیت آینده است. همان
تحلیل روند (trend analysis) : منظور از تحلیل روند، مطالعه ی یک روند مشخص به منظور کشف ماهیت، علتهای بروز، سرعت توسعه و پیامدهای بالقوه ی آن است. تحلیل روندها بایدبسیار دقیق باشد، زیرا یک روند مشخص می تواند تاثیرات بسیار متفاوتی بر ابعاد گوناگون زندگی ما داشته باشد که شاید بسیاری از این تاثیرات در نگاه اول قابل کشف نباشد . کورنیش تحلیل روند را این گونه توصیف می کند: بررسی یک روند به منظور کشف ماهیت، علت های بروز، سرعت توسعه و پیامدهای بالقوه آن . 
پایش روند: ادوارد کورنیش در مشهورترین کتاب خود پایش روندها (trend monitoring) را این چنین تعریف می کند: پایش یک روند به معنای پاییدن آن و ارائه گزارش منظم یافته ها به تصمیم گیران است. به عنوان مثال، نرخ فزایندة بیکاری یا شیوع یک بیماری جدید کشنده می تواند تاثیر عمده ای بر بسیاری از سازمان ها و جوامع داشته باشد. بر خلاف نظر مولفان کتاب یونیدو، وندل بل آینده پژوه شهیر و استاد دانشگاه ییل اعتقاد دارد که پایش روندها نسبت به دیدبانی شمول و عمومیت دارد. بر اساس نظر بل دیدبانی، پیش بینی، ارزیابی، واکنش و رهگیری روند مورد توجه، برخی از مراحل پایش روندها را تشکیل می دهند. 
برون یابی روند: در این روش آینده پژوهان می کوشند با رسم نمودار تغییرات روندها و استفاده از اطلاعات آماری و برونیابی نمودار بر پایه نرخ کنونی، تغییرات آینده را پیش بینی کنند . روش برون یابی اساسا شامل گردآوری داده های تاریخی و تنظیم آن ها بر روی یک منحنی است که تا آینده ادامه دارد. این روش تعمیم روند تغییرات فعلی به آینده را پیش فرض می گیرد. برون یابی ویژه آن دسته از روندهایی است که خود را به شکل آمار و ارقام نشان می دهند. در این شیوه، تغییر روندها را به شکل نمودار ترسیم می کنند. 
سناریو: شرایط ناشی از پیشرفت یک روند، تحقق یک استراتژی یا وقوع یک رویداد بزرگ و شگفتی ساز را می توان در قالب یک داستان یا طرح کلی بیان کرد که آن را سناریو می نامند. معمولا سناریوهای متعددی تدوین می شود. تصمیم گیرندگان می دانند که رویدادهای آینده می تواند هر سناریویی را که انها برای برنامه ریزی به کار بگیرند، بی اعتبار کند.

http://www.futurists.ir/