آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

خلق و خوی محمدی

 نمونه هایی از خلق و خوی فرستاده خداوند :

 * ارزش علم آموختن

مردى از انصار محضر رسول اکرم صلى الله علیه و آله آمد و عرض کرد: یا رسول الله صلى الله علیه و آله ! اگر جنازه اى حاضر باشد و مجلس  عالمى، کدامیک را دوست تر دارى که من حضور یابم؟ رسول الله صلى الله علیه و آله فرمودند: اگر براى تشییع و دفن، کسانى باشند که عهده دار انجام آن شوند، حضور یافتن در مجلس دانشمند، از حاضر شدن در تشییع هزار جنازه و عیادت هزار بیمار و از نماز شب و روزه هزار روز و از هزار صدقه به مستمندان دادن و از هزار حج مستحب و از هزار جنگ مستحب در راه خدا با مال و جان برتر است، کجا اینها با فضیلت حضور در محضر عالم برابرى مى کند؟! آیا ندانسته اى که اطاعت و عبادت خدا وابسته به علم و دانش ‍ است و خیر دنیا و آخرت با علم مى باشد و بدى دنیا و آخرت با نادانى است؟ (1)

 

 * چگونه دیگران را ملاقات کنیم؟

مردى به خانه رسول خدا صلى الله علیه و آله آمد و درخواست دیدار نمود، هنگامى که پیامبر صلى الله علیه و آله خواست از خانه خارج شود و به دیدار آن مرد برود، جلو ظرف بزرگى از آب داخل اتاق ایستاد و سر و صورت خود را مرتب کرد.

عایشه از دیدن این کار تعجب کرد. پس از بازگشت آن حضرت پرسید: یا رسول الله، چرا هنگام رفتن در برابر ظرف آب ایستادى و موها و سر و صورت خود را مرتب کردى؟

فرمود: خداوند دوست دارد، هنگامى که مسلمانى براى دیدار برادرش مى رود، خود را براى دیدار او بیاراید! (2)

 

* جوان از نگاه پیامبر

رسول الله صلى الله علیه و آله مسئولیت هاى بزرگ فرهنگى، اجتماعى و نظامى را به جوانان واگذار مى کرد. پیش از هجرت به مدینه، مصعب بن عمیر که نوجوانى بیش نبود، از سوى رسول الله صلى الله علیه و آله براى انجام رسالت فرهنگى و تبلیغى به مدینه اعزام مى شود: و قال رسول الله صلى الله علیه و آله لمصعب و کان فتاً حدثاً و امره رسول الله صلى الله علیه و آله بالخروج  همین جوان در جنگ هاى بدر و احد فرمانده و پرچمدار سپاه حق است، که با حماسه آفرینى در جنگ احد به شهادت مى رسد. (3)

 

* پیامبر (ص) این گونه غذا می خورد

حضرت در کنار سفره همانند بنده متواضع مى نشست، سنگینى خود را بر روى ران چپ مى افکند. هرگاه در حال صرف غذا بود، تکیه نمى داد. با نام و یاد خدا شروع مى کرد، بین دو لقمه خدا را یاد مى کرد و سپاس ‍ مى گفت. وقتى غذا تناول مى فرمود، نام خدا را مى برد و حمد و سپاس خدا را بین دو لقمه به جا مى آورد. این نکات حاکى از توجه به ولى نعمت و نام خداى سبحان مى باشد. او هیچ گاه زیاده روى در تناول غذا نداشت. وقتى بر طعامى دست مى نهاد، مى فرمود: به نام خدا، خدایا؛ بر ما مبارک قرار ده. او هیچ غذایى را بد نمى شمرد، اگر میل داشت، تناول مى کرد و اگر به طعامى تمایل نداشت، آن را ترک مى کرد. حضرت تنها غذا نمى خورد، دوست داشت دسته جمعى باشد: بهترین طعام براى او طعام دسته جمعى بود. در هنگام غذا از همه زودتر شروع مى کرد و آخر از همه دست مى کشید، تا دیگران در غذا خوردن شرم نکنند و گرسنه برنخیزند. از جلو خودش غذا مى خورد، غذاى داغ نمى خورد، و غذاى او بسیار ساده، مانند نان جو بود، هرگز نان گندم نخورد، و به غذاى ساده پرانرژى مانند رطب علاقه داشت. (4)

* احترام به پدر و مادر

مردى به حضور پیامبر صلى الله علیه و آله رسید و پرسید، اى رسول خدا! من سوگند خورده ام که آستانه در بهشت و پیشانى حورالعین را ببوسم. اکنون چه کنم؟

پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: پاى مادر و پیشانى پدر را ببوس. (یعنى اگر چنین کنى، به آرزوى خود در مورد بوسیدن پیشانى حورالعین و آستانه در بهشت مى رسى.)

او پرسید: اگر پدر و مادرم مرده باشند، چه کنم؟

پیامبر صلى الله علیه و آله فرمود: قبر آنها را ببوس. بیست و پنج اصل از اصول اخلاقى (5)

 

* تعاون و همکاری

روایت شده، رسول مکرم اسلام صلى الله علیه و آله در سفرى بود. براى طعام، امر فرمود گوسفندى را ذبح نمایند. شخصى عرض کرد: یا رسول الله ! ذبح گوسفند به عهده من، و دیگرى گفت که پوست کندن آن با من، و شخص دیگر گفت پختن آن با من. آن حضرت فرمود: جمع کردن هیزم هم با من باشد. گفتند: یا رسول الله، ما هستیم و هیزم جمع مى کنیم. نیاز به زحمت شما نیست. فرمود: این را مى دانم، لیکن خوش ندارم خود را بر شما امتیازى دهم. پس به درستى که حق تعالى کراهت دارد از بنده اش که ببیند او خود را بر دوستانش امتیاز داده است. (6)

* دست کارگر را بوسید

وقتى رسول خدا صلى الله علیه و آله از غزوه تبوک برگشتند. سعد انصارى به استقبال آن حضرت رفت و نبى اکرم صلى الله علیه و آله با او مصافحه کرد و چون دست در دست سعد گذاشت، فرمود، این زبرى چیست که در دستهاى توست؟ عرض کرد: یا رسول الله ! با بیل و کلنگ کار مى کنم و براى خانواده ام روزى فراهم مى نمایم. رسول خدا صلى الله علیه و آله دست سعد را بوسید و فرمود: این، دستى است که حرارت آتش دوزخ به آن نرسد.


 * آداب جنگیدن

هرگاه پیامبر صلى الله علیه و آله تصمیم مى گرفت لشگرى را به جنگى بفرستد، آنها را مى طلبید و در مقابل خود نشانده و مى فرمود: به نام خدا و در راه خدا و بر روش پیامبر او حرکت کنید. به دشمنان خویش خیانت نکنید، آنها را مثله ننمائید و با آنها مکر نورزید. پیرمرد ضعیف و زن و کودک را نکشید. درختان را قطع ننمائید، مگر اینکه ناچار شوید. هر کس از مسلمین از کوچک و بزرگ توجهى به یکى از مشرکین داشته باشد و او را پناه بدهد، او در امان است تا کلام خدا را بشنود، اگر از شما متابعت کرد از برادران دینى شما محسوب مى شود، و اگر امتناع کرد، او را به منزلگاه خود برسانید و از خدا استعانت جوئید. (8)

برگرفته از کتاب  یکصد و بیست درس زندگى از سیره حضرت محمد (ص)حمید رضا کفاش

 

پی نوشت ها:

(1). بحارالانوار، ج 1، ص 204

(2).  با ترتیب مکتبى آشنا شویم، 113

(3).  بحارالانوار، ج 6، ص 405

(4).  بحار الانوار، ج 16، ص 236 تا 246

(5). امامان، ص 79

(6).  منتهى الامال، ج 1، ص 22

(7).  اسدالغابه، ج 2، ص 269

(8).  وسائل الشیعه، ج 11، ص 424

آفتاب ایرونی را از اینجا دنبال کنید: 

FEED

+   سید محمد طباطبایی ; ٢:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/٩

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir