آفتاب ایرونی

این وب لاگ با هدف ایجاد مرکزیتی برای اطلاع رسانی و ایجاد ارتباط در محیط مجازی برای مدیران،مشاوران، متخصصین و پژوهشگران جهت هم افزایی و اثر گزاری در این حوزه مدیریت ایجاد شده است.و شامل یادداشت های از مدیریت فناوری اطلاعات، بانکداری، مدیریت اجرایی،مدیریت استراتژی، مدیریت برند، مدیریت روابط عمومی،مدیریت دانش، تعالی سازمانی، بهره وری، کارآفرینی، روانشانسی، اجتماعی و خانواده می باشد. و آفتاب ایرونی اشاره به اندیشه و قدرت مدیران و متخصصین ایرانی دارد.

به نظر شما می‌شود آینده را پیش‌بینی کرد؟ چطور؟

از آن‌جایی که استراتژی، معطوف به اقداماتی است که باید در آینده صورت گیرند؛ باید دید که چگونه می‌توان با آینده مواجه شد. با کمی تفکر مشخص می‌شود که دو رویکرد کلی در این زمینه می‌توان داشت:

Future of Journalism

پیش‌بینی آینده (آینده‌نگری): در این رویکرد فرض می‌شود که شرایط آینده با پذیرش درصدی از ریسک، قابل پیش‌بینی است. این امر، مخصوصا در چارچوب پارادایم فعلی قابل پذیرش است؛ چرا که وقتی به‌نظر می‌رسد در بازه‌ی زمانی مورد نظر در برنامه‌ریزی استراتژیک (یعنی بین ۳ تا ۷ سال) قرار نیست چرخش پارادایمی خاصی رخ دهد؛ آن‌وقت می‌توان با تکیه بر اصول و ثوابت پارادایم حاکم بر دنیای امروز یا صنعت محل فعالیت شرکت، در مورد تغییرات روندهای اصلی کسب و کار و سایر عوامل تأثیرگذار بر سازمان در آینده‌ پیش‌بینی کرد. بنابراین مهم‌ترین نکته در این رویکرد، پذیرش این فرض است که “آینده قابل پیش‌بینی است.” وقتی این فرض، پذیرفته شود؛ در این صورت می‌توان از انواع روش‌های پیش‌بینی آینده شامل روش‌های زیر استفاده کرد:

  • روش‌های ریاضی و آماری (از جمله: رگرسیون، شبیه‌سازی و …) که از طریق بررسی روندهای داده‌ها و آمارها در طی دوره‌های زمانی مختلف از گذشته تا به‌امروز به پیش‌بینی روندهای آینده می‌پردازند؛
  • نظرسنجی از خبرگان از طریق روش‌هایی چون: دلفی، توفان فکری و گروه‌های متمرکز (Focus Group)؛
  • سناریونویسی؛
  • تکیه بر شهود و شمّ تجاری خود مدیر کسب و کار.

به‌صورت سنتی، برنامه‌ریزی استراتژیک در اغلب شرکت‌ها از این رویکرد پیروی می‌کند؛ این رویکرد به‌ویژه در شرایط ثبات و برای شرکت‌هایی که قصد پیشتازی و تبدیل شدن به رهبر بازار از طریق استراتژی‌های تهاجمی را ندارند، رویکرد مناسبی است. اما ضعف اصلی این رویکرد در این است که در زمان تغییر پارادیم اصلی کسب و کار ـ که معمولا هم به‌صورت ناگهانی رخ می‌دهد ـ سازمان را با شرایطی کاملا جدید و پیش‌بینی نشده مواجه می‌کند. ورشکستگی “شرکت کداک” که همین چند ماه پیش اتفاق افتاد نمونه‌ای از همین نقطه‌ی ضعف اصلی رویکرد آینده‌نگری است. 

 ساخت آینده (آینده‌نگاری): روش آینده‌نگری، روشی است که مبتنی است بر دیدگاه منفعلانه که معتقد است آینده امری محتوم است و ما نمی‌توانیم آن را تغییر دهیم. این در حالی است که در عمل، دنیای اطراف و محیط کسب و کار یک محیط غیرقابل تغییر نیست و مثال‌های بسیاری در طول تاریخ، این امر را ثابت می‌کنند که با داشتن رؤیا و چشم‌اندازی بزرگ و البته سرمایه‌گذاری و مدیریت صحیح و تکیه بر تحقیق و توسعه و توان کارشناسی، می‌توان دنیای اطراف را به‌صورت کامل زیر و رو کرد. شرکت اپل در دنیای امروز بهترین نماد چنین تفکری است؛ تفکری که در طول سالیان اخیر موفق به تغییر صنایع مختلفی ـ از صنعت رایانه‌های شخصی تا صنعت سرگرمی و از صنعت تلفن‌های همراه تا صنعت موسیقی ـ شده است. در تفکر آینده‌نگاری، فرض می‌شود که آینده‌ی مطلوب، قابل ساختن و در محدوده‌ی توانایی و قدرت خود ماست. این رویکرد به این جمله‌ی معروف اعتقادی دارد که: “یا راهی خواهم یافت یا راهی خواهم ساخت.” در رویکرد آینده‌نگاری، نشدن و نتوانستن معنادار نیست و حتی اگر علم و ابزار و فناوری مورد نیاز برای ساختن آینده در دسترس نباشد، باید با سخت‌کوشی و تحقیق به آن‌چه برای ساختن آینده مورد نیاز است دست یافت. ابزار اصلی در آینده‌نگاری، سناریوسازی است: این‌که ابتدا آینده‌ی مطلوب پیش‌بینی شود و سپس راه‌های مختلف رسیدن به آن آینده‌ی مطلوب نیز تعیین شود. طبیعتا مسیرهای مختلفی برای رسیدن به یک چشم‌انداز و هدف وجود دارد که از میان آن‌ها یکی، از نظر زمان و هزینه و سایر عوامل تأثیرگذار بهینه‌تر است. اما در عین حال، در سناریوسازی تنها مسیر حرکت و اقدامات اجرایی مورد نیاز برای تغییر وضعیت درونی سازمان پیش‌بینی نمی‌شود؛ بلکه برای تغییر شرایط محیط پیرامونی (که در رویکرد آینده‌نگری داده شده و ثابت فرض می‌شوند) و تبدیل کردن آن‌ها به شرایط مطلوب نیز اقدامات لازم پیش‌بینی می‌شود.

منبع: arkanarzesh

آفتاب ایرونی را از اینجا دنبال کنید:

Tweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on Pinterest

 با احترام به طبیعت، لطفا فقط در صورت لزوم از این پست پرینت بگیرید

+   سید محمد طباطبایی ; ٥:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۸/٢۸

تحلیل «مک‌کنزی» از مدیریت پروژ‌ه‌های بزرگ IT

معمولا پروژه‌های بزرگ IT در عمل با هزینه‌هایی بیش از آنچه برنامه‌ریزی شده مواجه می‌شوند؛ مساله‌ای که می‌تواند تمام سازمان را در معرض خطر قرار دهد و تنها شرکت‌هایی می‌توانند از این خطر عبور کنند که بر ابعادی کلیدی تسلط دارند و از طریق آن‌ها می‌توانند ارزش‌های IT را با اهداف نهایی کسب‌و‌کار یک‌سو سازند.
از زمانی‌که سیستم‌های IT تبدیل به یک عنصر مهم رقابتی در بسیاری از صنایع شده، پروژه‌های مربوط به آن در حال بزرگ‌تر شدن هستند و بخش‌های بیشتری از سازمان را در اختیار خود قرار داده‌اند و اگر در روند اجرای آن‌ها مشکلی پیش بیاید باعث تحمیل ریسک سنگین به شرکت‌ها می‌شود. متاسفانه این پروژه‌ها در بسیاری از موارد در روند اجرای خود با مشکل مواجه می‌شوند. تحقیقاتی که ما در موسسه مک‌کنزی با همکاری دانشگاه آکسفود انجام داده‌ایم نشان می‌دهد که هزینه نیمی از پروژه‌های بزرگ IT به‌طور میانگین ۴۵ درصد و زمان تحویل آن‌ها ۷ درصد بیش از مقدار پیش‌بینی شده است و معمولا تنها به ۴۴ درصد از ارزش‌های برنامه‌ریزی شده دست می‌یابند.

+   سید محمد طباطبایی ; ٥:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/٢٧

مدل‌های مالی قدیمی را تغییر دهید

سیستم‌های مالی قدیمی که شرکت‌ها از آن استفاده می‌کنند، شاید دیگر پاسخگوی سرعت رشد و ارتباطات متقابل در دنیا نباشند...

از شرکت‌های بزرگ گرفته تا بنگاه‌های کارآفرینی کوچک، به ندرت شرکتی پیدا می‌شود که مدل مالی آن به طور کامل با واقعیت کسب وکار آن بنگاه همخوانی داشته باشد. شرکت‌های بزرگ، در این مورد بهانه دارند: پرس‌و‌جوی سهامداران، بوروکراسی‌های سنگین و سال‌ها عادت به این سیستم، باعث می‌شود آنها نتوانند مدل‌های مالی شرکت خود را تغییر دهند. اما شرکت‌های کوچک تازه تاسیس دیگر بهانه‌ای ندارند.
اگر جزئی از یک شرکت تازه تاسیس هستید، باید با متدولوژی Lean Startup که از رویکرد «ساختن، اندازه‌گیری و آموختن» حمایت می‌کند، آشنا باشید. این رویکرد کارآفرینان را تشویق می‌کند تا به طور مداوم فرضیات خود را با داده‌های بازار بسنجند.

+   سید محمد طباطبایی ; ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/۱۳

مدیران تعالی‌ساز یا تعالی‌سوز؟ شما کدامید؟

Managerکلید بهبود و تکامل سازمانی تغییر مثبت در تفکر مدیران ارشد است. شما به عنوان مدیر عالی یک سازمان، شرکت یا بنگاه اقتصادی، بیشترین وقت خود را با کدام رده مدیریتی می‌گذرانید؟ مدیران شما در طول روز، ماه، یا سال با کدام رده مدیریتی یا کارکنان، حشر‌و‌نشر دارند؟

پاسخ به این سؤال می‌تواند “تعالی‌ سازمانی” یا “سقوط سازمانی” را پیش‌بینی کند. تعجب نکنید. کافی است سازمان را به سه رده مدیریتی تقسیم کنید؛

 الف- مدیران با عملکرد بالا

ب- مدیران میانی

ج- مدیران رده‌ پائین

+   سید محمد طباطبایی ; ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/۱۳

چشم‌انداز اقتصاد در جهان 2013

دنیای اقتصاد- نشریه اکونومیست طبق سنت هر ساله در ویژه نامه‌ای که در آستانه سال‌نو میلادی منتشر کرده، به پیش‌بینی اوضاع اقتصادی جهان در سال پیش‌رو پرداخته است؛ بر این اساس مغولستان با رشد اقتصادی 1/18 درصد، بیشترین نرخ رشد اقتصادی جهان را در سال 2013 به خود اختصاص خواهد داد. همچنین لیبی با نرخ رشد 2/12 درصد در رده سوم و چین با نرخ 6/8 درصد در رده چهارم خواهد بود. بر اساس پیش‌بینی اکونومیست، گرچه این اواخر رشد اقتصادی چین، این دومین اقتصاد بزرگ جهان، کند شده است، اما همچنان سریع‌ترین رشد را در میان کشورهای بزرگ جهان به خود اختصاص خواهد داد. این در حالی است که رشد اقتصادی آمریکا حدود 1/2 درصد برآورد شده است. نام عراق هم در میان ده کشور دارای سریع‌ترین رشد اقتصادی به چشم می‌خورد که از مزایای دوران پس از درگیری‌ها بهره‌مند خواهند شد. اکونومیست در پیش‌بینی خود در مورد ایران نوشته است: ثبات سیاسی در ایران افزایش خواهد یافت؛ اما حمایت‌های داخلی از برنامه انرژی هسته‌ای تداوم تحریم‌های غربی‌ها را به دنبال خواهد داشت.

+   سید محمد طباطبایی ; ٤:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٠/٢٦