اصول رفتاری

 

بخش اول: مقدمه و تعاریف

 

  • مقدمه
  • الف: ریشه لغت تشریفات
  • تعریف تشریفات
  • تعریف رفتار یا نزاکت
  • ب: مشخصه های تشریفات
  • پ: ضرورت تشریفات
  • ت: جایگاه آداب و رسوم و معتقدات ملی در تشریفات
  • ث: عواقب عدم رعایت تشریفات
  • ج: ویژگی‌های تشریفات

 

 بخش دوم: اصول رفتاری

 

  • الف- چگونگی وضع ظاهری
  • ب- چگونگی رفتار در معابر عمومی
  • پ- نحوه معرفی و آشنایی
  • ت- مهارت های رفتاری 

 

 بخش سوم: اصول معمول در برگزاری میهمانی‌ها

 

  • الف- انتخاب مناسبت برای برگزاری میهمانی
  • ب- تهیه فهرست میهمانان
  • پ- انتخاب نوع پذیرایی
  • ت- انتخاب محل مناسب برای پذیرایی
  • ث- تهیه کارت دعوت و رعایت اصول لازم در تهیه و ارسال دعوت نامه
  • ج- تنظیم فهرست غذا
  • چ- چگونگی پذیرش، استقبال و هدایت میهمانان
  • ح- نحوه خداحافظی و بدرقه میهمانان

 

بخش چهارم: تقسیم بندی میهمانی‌ها

 

  • الف- میهمانی های روز
  • ب- میهمانی بعدازظهر و شب
  •     1- میهمانی چای
  •     2- میهمانی هفتگی یا ماهیانه
  •     3- میهمانی شام
  •     4- برگزاری میهمانی شام رسمی به صورت بوفه

 

 بخش پنجم: انواع پذیرایی ها

 

  • الف- پذیرایی به طریق بوفه ایستاده‌
  •     اصول حاکم بر میز بوفه
  •    نحوه چیدن میز بوفه
  •     نکاتی که می بایست در پذیرایی به طریق بوفه رعایت نمود
  • ب- پذیرایی به طریق نشسته
  •     ترتیب استفاده از بشقاب‌ها، کارد و چنگال و قاشق و دیگر وسائل روی میز
  •     ترتیب سرو غذا در پذیرایی به طریق نشسته
  •     نکاتی که در پذیرایی نشسته می بایست مراعات شود
  •     پذیرایی به صورت ترکیبی از بوفه و نشسته

 

بخش ششم: اصول معمول جهت شرکت در میهمانی‌ها

 

  • الف: پاسخ به دعوت نامه‌ها
  • ب: معرفی خود به میزبان و آشنایی با سایر میهمانان 
  • پ: خداحافظی از میزبان
  • ت: لباس مناسب
  • ث: اولویت دادن به میهمانی های روز ملی

 

بخش هفتم: رعایت چند اصل مهم تشریفاتی

 

  • الف: آداب تماس تلفنی
  • ب: آداب دست دادن
  • پ: کارت ویزیت
  • ت: رعایت تقدم بانوان
  • ث: چگونگی نصب عکس مقامات رسمی و قواعد حاکم بر آن
  •     نکاتی که در نصب عکس باید بدان توجه داشت
  • ج: آداب استفاده از اتومبیل در تشریفات

 

بخش هشتم: پرچم رسمی جمهوری اسلامی ایران

 

  • الف: مشخصات پرچم
  • ب: آیین برافراشتن و پائین آوردن پرچم
  • پ: موارد استفاده از پرچم رسمی
  • ت: آیین استفاده از پرچم در اعیاد ملی و مذهبی 
  • ت: آیین نیمه افراشته نمودن پرچم
  • ج: نصب پرچم بر روی وسائل نقلیه
  • چ: موارد استفاده از پرچم اتومبیل در نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در خارج
  • ح: آیین استفاده از پرچم جمهوری اسلامی ایران و پرچم هیأت های میهمان جمهوری اسلامی ایران
  • خ: آیین استفاده از پرچم در نمایندگی های  جمهوری اسلامی ایران در خارج
  • د: تقدم پرچم 
  •     نکاتی که در استفاده از پرچم باید مورد لحاظ قرار گیرد
  • ذ: آیین استفاده از پرچم در مجامع بین‌المللی

 

بخش نهم: مبادله هدیه

 

بخش دهم: ضرورت تهیه شرح حال

 منابع و ماخذ

 بخش اول: مقدمه و تعاریف

   

مقدمه

    شاید عموم مردم به این نکته وقوف نداشته باشند که تشریفات از هزاران سال پیش بخشی از زندگی روزمره را تشکیل می‌داده است، نقاشی‌های بازمانده در معابد مصر نشانگر این امر است که مقررات مشخصی برای انجام کلیه امور وجود داشته و سنگ نوشته‌ها و کنده کاری های موجود در خرابه های تخت جمشید نیز حاکی از وجود نظم خاص در دربار کوروش کبیر در زمینه ترتیب تقدم در 2500 سال پیش بوده است.

    با گذشت زمان تشریفات دستخوش تغییر گردیده و متناسب با تحول در زندگی رسمی، تشریفات نیز دگرگون شده است. هدف نوشته حاضر ترسیم تصویری روشن از نقش تشریفات در زندگی روزمره و رسمی است و در این رهگذر حداقل هایی از استانداردهای موجود که رعایت آن در جامعه بین‌الملل ضروری است مورد بررسی قرار گرفته است.

    در این نوشتار سعی شده است نظم موجود و مورد قبول در جامعه بین‌المللی تشریح و از پرداختن به تشریفات اختصاصی کشورها اجتناب گردد، بنابراین، این نوشته تنها مورد نیاز و کاربرد دستگاه دیپلماسی نیست بلکه کلیه دست اندر کارانی که بنحوی در محیط بین‌المللی فعالیت دارند می‌توانند از این نوشته بهره برداری نمایند. ضمن اینکه بخش‌هایی از آن در زندگی روزمره نیز کاربرد دارد و در جمع های کوچکتر نظیر خانواده نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، به عبارت دیگر در بخش اول این مجموعه حداقل‌هایی از اصول رفتاری که رعایت آن در جوامع معمول می‌باشد تشریح شده است و در بخش‌های بعدی اصول حاکم بر مناسبات رسمی مورد بررسی قرار گرفته است.

    یقیناً گسترش روابط با کشورها و افزایش سطح ارتباطات با جامعه جهانی ایجاب می‌نماید، کارگزاران دستگاه دیپلماسی و سیاستمداران به قانونمندی حاکم بر روابط بین‌الملل بخصوص در بعد رفتاری اشراف داشته و در مناسبات خود با جهان خارج حداقل آداب و آئینی که امروز تحت عنوان کد رفتار بین‌المللی مطرح می باشد رعایت نمایند.

    این رفتارها حاصل روند جدیدی از تعامل و همکاری متقابل بین افراد، قبایل جوامع و ملت‌ها در طی قرون بوده و در تعامل بین دولت‌ها و سازمان های بین‌الملل به عنوان آداب و آئین تشریفات مرسوم شده است و هر کشوری متناسب با آداب و رسوم و اعتقادات خود تغییراتی را در نحوه اجرای آن فراهم نموده است.

    بنابراین کد رفتار بین‌المللی و آداب و آئین تشریفات در درجه اول منحصر به روابط بین دولت ها و سازمان‌های بین‌المللی نیست بلکه در جوامع کوچکتر و حتی خانواده نیز کاربرد دارد و در درجه دوم رعایت این اصول به مفهوم چشم پوشی از آداب و رسوم و سنن ملی و مذهبی نیست، بلکه مراد تلفیقی از آداب و رسوم ملی و بین‌المللی است.

 

الف- ریشه لغت تشریفات

    در فارسی کلمه تشریفات از معادل انگلیسیProtocol و معادل فرانسوی آن Protocole گرفته شده است.

    کلمه پروتکل از ریشه لاتین آن Protocollum مشتق شده و به معنای کتابی است که مدارک عمومی در آن ثبت می‌شود و در دیپلماسی به معنای ثبت پیش نویس کنفرانس‌ها نیز بکار برده شده است. هم چنین به مفهوم شیوه‌ها و روش هایی است که وزارت امور خارجه می‌بایست در مکاتبات رعایت نماید و به پیش نویس مدارک دیپلماتیک شامل موافقت نامه‌ها، قراردادها، مقاوله نامه‌ها و اعلامیه‌ها نیز اطلاق شده است.

    در فرانسه، دفتر تشریفات اداره‌ای است که مسئولیت تهیه این اوراق و اجرای مراسم مربوطه را به عهده دارد. در انگلستان این لغت بین اداره تشریفات و اداره معاهدات و تابعیت تقسیم شده است.

 

تعریف تشریفات

    پروتکل، اشکال، مراسم و آدابی است که وسیله دیپلمات ها و روسای کشورها باید رعایت شود، همچنین نسخه اول هر قرارداد قبل از تصویب و یا پیش نویس مقدماتی هر سندی پروتکل خوانده می‌شود.

    Etiquette یا Manner عبارت است از طرز برخورد اشخاص با یکدیگر در زندگی روزمره، که در فارسی معادل ادب یا نزاکت تعبیر می‌شود، در حالیکه تشریفات Protocol و یا Ceremonial مقررات و رسومی است که در روابط رسمی بین افرادی خاص و روی سوابق و اصولی ایجاد شده است.

     تعریف جامع تر از تشریفات: مجموعه آداب و رسوم، مقررات و قوانینی که در مراسم رسمی بین افراد و اعضای هیات‌های دیپلماتیک، وزارت امور خارجه، دولت ها و در کنفرانس‌ها و مجامع بین‌المللی معمول می‌باشد تشریفات یا Protocol گفته می‌شود.

 

تعریف رفتار یا نزاکت

    نزاکت یا ETIQUETTE عبارتست از طرز برخورد افراد با یکدیگر در زندگی روزمره. بعضی از رفتارها از حدود مرزها گذشته و به عنوان یک نزاکت بین‌المللی مورد قبول قرار گرفته است و تقریباً به صورت مشابهی در جامعه بین‌المللی رعایت می‌شود، مجموعه این رفتارها تحت عنوان کد رفتار بین‌المللی معرفی شده است.

 

مشخصه های تشریفات

   تشریفات مقدمه ورود و دست زدن به هرگونه حرکت اجتماعی است.

  در این معرض از چارچوب خاصی به ما نگاه می شود و بعنوان برگزیدگان یک کشور مورد قضاوت هستیم و در معرض یک مسابقه بین‌المللی و یک زندگی مقایسه‌ای می باشیم.

   در این خصوص فقط برای خود زندگی نمی کنیم بنابراین باید از عادات ناپسند صرفنظر نموده و عادات پسندیده را بپذیریم.

   رعایت بعضی از آداب و آیین‌ها و یا شرکت در بعضی از مراسم ممکن است توام با صرف وقت و زحمت و مغایر با تمایلات شخصی ما باشد.

  پوشیدن لباس رسمی، آراسته بودن، ایستاده صرف غذا نمودن، تظاهر به خوشحالی و یا تظاهر به غمگین بودن، دوستی های ناخواسته، رعایت تقدم در تشریفات همگی ممکن است مغایر با خواسته‌های شخصی ما باشد، ولی به خاطر پیشبرد اهداف سازمانی ناگزیر به انجام آن هستیم.

  با رعایت کد رفتار و اصول تشریفات در جهت منافع ملی و مصالح کشور قدم برداشته‌ایم و در این صحنه همواره می‌بایست منافع ملی بر خواسته های فردی و نفع شخصی مقدم باشد.

  تشریفات فضای مناسبی را برای دست زدن به هر اقدام ملی یا بین‌المللی ایجاد می‌نماید.

 

پ: ضرورت تشریفات

  تشریفات مقررات و آداب و رسومی زائد و دست و پا گیر و ساخته و پرداخته افکار قرون گذشته نیست.

  حتی کشورهای تجدد خواه و انقلابی نیز بعد از یک فرصت کوتاه، خود را به رعایت آن ملزم می‌دانند و این دسته کشورها بعضاً در رعایت اصول تشریفاتی مصرتر هستند.

   رعایت اصول تشریفاتی به معنای انجام سلسله‌ای از امور زائد نیست.

   تشریفات رعایت آداب و رسوم و قواعدی است که رعایت آن در روابط بین‌المللی الزامی است.

   عدم رعایت این اصول بعضاً باعث رنجش افراد و باعث بروز سوء تفاهم و دست زدن به عمل متقابل می‌شود.

  رعایت این اصول از ساده ‌ترین آن گرفته که نحوه معرفی، آشنایی و مبادله کارت ویزیت است تا انجام مذاکرات سیاسی و عقد قراردادها می‌بایست دقیقاً مراعات گردد.

  مادامی که این اصول، مورد قبول جامعه بین‌المللی است به رعایت و انجام آن ملزم هستیم و نباید به میل و سلیقه شخصی این اصول را نادیده بگیریم.

   متقابلاً می‌بایست رعایت این اصول را از طرف مقابل خواستار شویم. 

 

ت: جایگاه آداب و رسوم و معتقدات ملی در تشریفات

   رعایت اصول تشریفاتی به معنای چشم پوشی و یا نادیده انگاشتن آداب و رسوم و سنت‌های ملی و مذهبی نیست.

   هر تبعه‌ای می‌بایست ارائه دهنده شخصیت و هویت ملی خود باشد.

   تشریفات می‌بایست تلفیقی از آداب و رسوم و سنن ملی و اصول تشریفات بین‌المللی باشد.

 

ث: عواقب عدم رعایت تشریفات

  عدم رعایت اصولی از تشریفات که مورد قبول جامعه بین‌المللی است باعث طرد شدن از جامعه بین‌المللی می‌شود.

   عدم رعایت این اصول باعث ایجاد مشکلات در برقراری ارتباط با جامعه بین‌المللی می‌شود.

  با طرد شدن از جامعه بین‌المللی فرصت‌های بسیاری از دست خواهد رفت.

  به دست آوردن منزلت‌ها و جایگاه قبلی مستلزم کار و فعالیت و پیمودن  راه دشواری است.

 

ج: ویژگی‌های تشریفات

   معیارهای موجود تشریفاتی حاصل روند جدیدی از همکاری های متقابل بین افراد، جوامع و ملت‌ها در طی قرون می‌باشد.

  معیارها و اصول تشریفاتی قدیمی هستند و در طی سال های متمادی به لحاظ مقتضیات و شرایط زمان و مکان دستخوش تغییر و تحول شده‌اند.

   ملت‌ها و جوامع متناسب با ساختار اجتماعی و فرهنگی خود تغییراتی را در آن ایجاد و به آن رنگ ملی داده‌اند.

   بسیاری از این آداب و رسوم با آداب و رسوم متداول در میان مردم عادی مشابه است و در زندگی روزمره به آن عمل می‌شود.

  در جامعه بین‌المللی این اصول عمدتاً از آداب و رسوم و سنت های اروپایی سرچشمه گرفته شده است، ولی با اندکی توجه می توان ریشه های آن را در بین ملت های قدیمی آسیایی نیز مشاهده نمود.

  در جامعه بین‌المللی رعایت اصول تشریفاتی از اهمیت بیشتری برخوردار است و عدم رعایت آن بعضاً با عکس‌العمل نمایندگان کشورها مواجه می‌شود.

   رعایت اصول تشریفاتی مطلق نیست و رعایت آن بعضاً تابع زمان و مکان و شرایط جغرافیایی است.

  

 

بخش دوم: اصول رفتاری

 

الف- چگونگی وضع ظاهری

    ظاهر آراسته و رفتار متین مشخصه تشریفات است.

   پاکیزگی و آراسته بودن همواره در زندگی روزمره و در عرف مورد تاکید بوده و در احادیث مذهبی نیز رعایت آن توصیه شده است.

    رعایت تناسب در پوشیدن لباس، کت و شلوار پیراهن و کفش و جوراب و انتخاب رنگ های مناسب همواره سفارش شده است.

    اجتناب از پوشیدن لباس‌های رنگی و پر نقش و نگار و خیلی روشن در محافل رسمی.

   کت و شلوار و پیراهن همواره باید تمیز،اتو زده و بدون لک باشد و کفش‌ها واکس زده، براق و پاشنه‌ها کج نباشد.

   مرتب بودن آرایش سر و صورت و اجتناب از ژولیدگی خصوصیت شرکت در مجالس رسمی و غیر رسمی است.

   انتخاب لباس باید با رعایت مقتضیات فصل بوده و مندرس نباشد.

    پوشیدن کفش‌های تمیز، واکس زده و متناسب با رنگ لباس.

   عدم ظاهر شدن در ملاء عام با لباس های داخل منزل نظیر دمپایی، پیژامه و یا لباس خواب.

   ظاهر آراسته مورد توجه اطرافیان است و می‌تواند مبنای قضاوت مثبت در مورد ما شود.

                                   

ب- چگونگی رفتار در معابر عمومی

رعایت نکات زیر به هنگام عبور و مرور در معابر عمومی ضروری است:

   در معابر عمومی باید متین و آرام راه رفت و رفتار ما توأم با ادب و نزاکت باشد.

   همواره باید از سمت راست حرکت کرد.

   اگر به هنگام راه رفتن برای کسی مزاحمت فراهم کردید حتماً می بایست عذرخواهی نمود.

   در مقابل خدمتی که به ما ارائه می شود حتماً یاید سپاسگزاری نمود.

   به رهگذران نباید به حالت خیره نگاه کرد و با انگشت نباید به افراد یا اشیاء اشاره کرد. 

   به هنگام حرکت در معابر نباید به پشت سر بر گشت و به حالت خیره به افراد نگاه نمود.

   از انداختن آب دهان و زباله در معابر می بایست خودداری نمود.

   در ملأ عام حتی‌المقدور باید از کشیدن سیگار خودداری کرد.

   به هنگام رانندگی می بایست مقررات راهنمایی و رانندگی را رعایت نمود.

   در روزهای بارانی می بایست به آهستگی رانندگی کرد باید مراقب رهگذران بود.

  در صف اتوبوس، مترو، بانک و پستخانه می بایست نوبت را رعایت کرد، و در محیط های خارجی بسرعت باید خود را با مقررات مربوطه در محل هماهنگ نمود.

   در سفر، باید لباس مناسب سفر پوشید.

   در سفر با قطار و یا اتوبوس های بین شهری بدون ضرورت نباید پنجره را باز و بسته نمود

   در کشورهای خارجی قوانین و مقررات محل را باید رعایت نمود.

   در سفرهای خارجی از اماکن ممنوعه نبایدعکسبرداری نمود  و به تابلوهای عکسبرداری ممنوع باید توجه کرد.

   در مسافرت های خارجی بر اساس نحوه رفتار ما نسبت به کشورما قضاوت می کنند.

   جهل به قانون هیچ گاه رافع مسؤولیت نیست. 

 

پ- نحوه معرفی و آشنایی

   برای آشنا شدن و یا معرفی خود به دیگران باید با نام و نام خانوادگی خود را معرفی کرد.

   برای دیدار با یک مسئول اداری و یا رجوع به یک اداره باید خود را معرفی نمود.

   افراد دون پایه از لحاظ اداری می بایست خود را به مقامات بالاتر معرفی ‌کنند.

   افراد جوان تر خود را به افراد مسن تر معرفی می‌کنند.

   افراد پائین تر از لحاظ علمی خود را به افراد بالاتر معرفی می‌کنند.

   در یک جمع، فرد تازه وارد خود را به افراد حاضر در مجلس معرفی می‌کند و یا میزبان واسطه معرفی فرد تازه وارد به بقیه می‌شود.  

   در عرف معمول نیست دو نفر را با یکدیگر مواجه نمود و بدون معرفی آنان از آنها بخواهیم با یکدیگر آشنا شوند.

  فردی که دید وارد میهمانی شده و میهمانان هر یک در جای خود مستقر شده‌اند، کافی است با میزبان دست داده و با بقیه با علامت سر سلام و احوال پرسی نماید.

   به هنگام معرفی و آشنایی با افراد، نباید دست ما در جیب باشد و توجه ما به اطراف باشد.

  به عنوان میزبان و به هنگام استقبال و بدرقه باید با میهمانان دست داد و به آنها تبسم نمود و نام آن ها را بخاطر سپرد و به آنها توجه نمود.

   در معرفی فرزندان باید از نام کوچک آنها استفاده نمود.

   به هنگام استقبال و بدرقه از میهمانان بخصوص افراد مسن باید از جای خود برخاست.

   همواره می بایست از ضمیر (شما) برای مورد خطاب قرار دادن افراد استفاده نمود.

   و لو این که با فردی صمیمی هستیم، نباید در یک جمع رسمی وی را با اسم کوچک و یا ضمیر تو مورد خطاب قرار داد.

  در مورد شخصیت های رسمی بدون ذکر نام می بایست آن ها را مورد خطاب قرار داد. به طور مثال: آقای رئیس جمهور، آقای نخست وزیر یا عالیجناب، والا حضرت، جناب سرهنگ.

 

ت- مهارت های رفتاری 

   اشراف به آداب اجتماعی محل بخصوص کشورهای خارجی حائز اهمیت است.

  استفاده از عبارت های مودبانه بهنگام آشنایی، دیدارهای روزانه و خداحافظی شرط ادب و نزاکت است مانند از دیدار شما خوشحالم، صبح شما بخیر، روز بخیر، روز خوبی داشته باشید، بعدازظهر شما بخیر، خداحافظ، شب بخیر.

   در مقابل هر خدمتی که به ما ارائه می شود ولو کوچک باید بنحو مقتضی تشکر نمود و از عبارتهای مودبانه مربوطه استفاده نمود.

   درب های ورودی و یا خروجی را باید برای نفر بعدی نگاه داشت و در مقابل چنین خدمتی باید متقابلاً تشکر نمود. 

   در مبادی ورودی و خروجی می بایست تقدم بانوان را رعایت کرد.

   پشت سر خود نباید درب را محکم بست و یا بهم زد.

   به هنگام ترک منزل باید سر و وضع را مرتب نمود، انجام این امر در ملاء عام جایز نیست.

   در ملأ عام نباید با صدای بلند صحبت کرد و یا افراد را با آواز بلند صدا نمود.

   طبق عرف محل، در ساعات استراحت نباید برای دیگران ایجاد مزاحمت نمود.

   در معاشرت با خارجیان، طبق عرف محل می بایست مهارت های رفتاری را بکار برد.

   در جلسات و گرد هم آئی‌ها نباید متکلم وحده بود و باید به دیگران نیز مهلت صحبت کردن و طرح مباحث را داد.

   در یک جمع رسمی از طرح مباحث شخصی و غیر قابل فهم برای دیگران باید خودداری نمود.

   به صحبت های دیگران باید توجه نمود و نباید به افراد بی اعتنایی نمود.

   نباید کلام افراد را بدون دلیل قطع نمود و چنانچه ما اداره جلسه ای را بعهده داریم، باید به هم فرصت صحبت کردن را بدهیم.

   اگر ما اداره کننده جلسه ای هستیم، نمی بایستی جلسات را به نحو طولانی برگزار نموده و بخصوص باید رعایت افراد مسن را نمود.

   در یک جمع عمومی در گوشی صحبت کردن جایز نیست.

   یک جلسه رسمی را نباید بدون دلیل ترک نمود و برای شرکت در یک جلسه طولانی باید خود را آماده نمود.

   مزاح کردن و بیان لطیفه می‌بایست متناسب با جمع باشد و بموقع انتخاب شود.

   به محض آشنا شدن با افراد جدید نباید خود را زیاد صمیمی نشان داد و آنها را با ضمیر تو مورد خطاب قرار داد.

  سرفه کردن، عطسه نمودن و یا دهن دره کردن در ملاء عام و بخصوص در جلسات رسمی شایسته نیست و باید آنرا بطور نامحسوس انجام داد و در مقابل این اعمال نیز نباید عکس‌العمل ناشایست نشان داد.

  مراسم تشریفاتی و رفتارهای مختلف الزاماً ممکن است مطابق میل ما نباشد ولی ناگزیر برای حفظ منافع سازمانی خود باید آن را بپذیریم. 

   افراد مودب، آراسته و با وقار همواره خاطره خوبی را در اذهان باقی می‌گذراند.

 

 

بخش سوم: اصول معمول در برگزاری میهمانی‌ها

 

الف- انتخاب مناسبت برای برگزاری میهمانی

    برای برگزاری هر میهمانی لازم است مناسبتی یافته شود و با قید این مناسبت در کارت دعوت، میهمانان دعوت شوند، در میهمانی های عادی و شخصی این مناسبت می توانند سالگرد تولد، ازدواج، بازگشت از سفر و یا رویدادهای شاد دیگر باشد و یا در میهمانی های رسمی برگزاری جشن های ملی و  مذهبی باشد.

    نکته مهم در برگزاری هر میهمانی دقت در عدم تلاقی این مناسبت با مناسبت های دیگر است، در غیر این صورت ممکن است در یک روز یا شب مدعوین به طور همزمان به دو یا چند میهمانی مختلف دعوت شده باشند که در این صورت ناگزیر خواهند بود یا یکی از دو میهمانی را انتخاب کنند و یا بمنظور رفع تکلیف به هر دو میهمانی سر بزنند که در هر دو صورت هر دو میهمانی از رونق خواهد افتاد.

 

ب- تهیه فهرست میهمانان

    قبل از برگزاری میهمانی می بایستی فهرستی از میهمانان را تهیه و جهت آنان کارت دعوت ارسال شود، انتخاب میهمانان بخصوص در ضیافت های رسمی حائز کمال اهمیت است و می باید جمعی را گرد هم آورد که سنخیتی بین آنها وجود داشته باشد، بخصوص در ضیافت های نشسته که مدعوین مدتی را می بایست در میهمانی حضور داشته باشند و ناگزیر  از بحث و مذاکره و ایجاد ارتباط با یکدیگر هستند. این نکته بخصوص در صورت حضور مقامات رسمی و یا هیات های دیپلماتیک می بایست بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

    در میهمانی های روز ملی که توسط نمایندگی‌ها در خارج از کشور برگزار می‌شود این موضوع می‌بایست با اهمیت بیشتری مد نظر باشد و اصولاً هر نمایندگی باید فهرستی از مقامات شاخص کشور محل توقف (طبقه الیت کشور) را در اختیار داشته باشد و این فهرست بطور مرتب روز آمد ‌گردد.

 

پ- انتخاب نوع پذیرایی

    نوع پذیرایی معمولاً با توجه به مناسبت و تعداد مدعوین و محل برگزاری میهمانی انتخاب می شود، چنانچه تعداد مدعوین محدود باشد می توان آن را بصورت نشسته برگزار نمود و چنانچه این گر دهم آیی دارای ویژگی رسمی و یا اداری است می تواند در ساعات ناهار و به صورت نشسته بر پا گردد و چنانچه تعداد مدعوین زیاد باشد نوع پذیرایی باید بصورت بوفه و ایستاده برگزار گردد. یقیناً چنانچه میهمانی به افتخار رئیس کشور باشد می‌بایست بصورت نشسته و معمولاً در شب برگزار شود، در هر حال نوع پذیرایی از قبل می بایست مشخص و در کارت دعوت به اطلاع میهمانان برسد.

 

ت- انتخاب محل مناسب برای پذیرایی

    انتخاب محل مناسب نیز یکی از ضروریات میهمانی است و باید متناسب با تعداد میهمانان و نوع پذیرایی محل مربوطه را انتخاب نمود و در کارت دعوت نشانی و حتی المقدور کروکی (نقشه) محل را نیز ضمیمه نمود.

    سفارتخانه‌ها و سرکنسول گرهای خارجی معمولاً ترجیح می دهند در صورت در اختیار داشتن محل مناسب میهمانی های خود را در محل اقامت سفیر یا سر کنسول برگزار نمایند که در اینصورت در چنین محلی انتظار می رود نمونه‌هایی از صنایع دستی را در معرض دید قرار دهند و حتماً با غذاهای محلی خود از مدعوین پذیرایی نمایند.

    در هر صورت نکته مهم اینست که محل میهمانی می بایست با تعداد میهمانان تناسب داشته باشد، بنحوی که ماموران پذیرایی بتوانند به راحتی تردد نموده و از میهمانان پذیرایی نمایند، در درب ورودی نیز ترتیباتی اتخاذ شود که میهمانان مورد استقبال قرار گرفته و در صورت داشتن پالتو،

/ 2 نظر / 193 بازدید
ستاره

باسلام وتشکر از شما بابت این وبسایت بسیار مفید واقع شد

محمد توکلی

سلام جناب طباطبایی با توجه به راه اندازی وب سایت جناب معصومی با آدرس tashrifaty.com لطفا در صورت امکان وب سایت استاد را در بلاگ خود قرار دهید با تشکر ارادتمند توکلی